دو روز پیش به وضعیت اسفبار گرایش جوانان به موسیقی های پوچ و بی معنی چون بنیامین و امید و معین و قمیشی و ... پرداختیم. امروز هم در ادامه ی این نوشته به ادامه ی این بررسی وضعیت ناگوار گرایش جوانان به موسیقی های پوچ می پردازیم تا بلكه علل این مسئله را دریابیم.

همه ساله در طول تابستان اساتید بزرگ موسیقی سنتی به ارائه آخرین آثار خود در قالب كنسرت می پردازند و تابستان امسال نیز از این امر مستثنی نبود. در این جا به بررسی وضعیت كنسرت هایی كه در طول این تابستان برگزار شد می پردازیم.

قطعا یكی از مسائلی كه موجبات افزایش حضور مردم و مخصوصا جوانان را در كنسرت ها فراهم می آورد، ارزش و اعتباری است كه اینگونه كنسرت ها نزد مسئولین دولتی دارند. هنگامی كه اهالی دولت كه وظیفه دارند سنت های گرامی و صحیح و ارزشمند را پاس بدارند و از آنها نگهداری كرده و به جوانان معرفی نمایند، ارزشی و اعتباری برای اینگونه كنسرت ها قائل نیستند چگونه می توان انتظار داشت كه جوانانی كه در عصر رسانه ها زندگی می كنند و از همه ی اخبار مطلع هستند، با شنیدن چنین اخباری به موسیقی اصیل و سنتی گرایش پیدا كنند. هنگامی كه نیروی انتظامی تهران برای تامین امنیت كنسرت استاد شجریان درخواست شبی 5 میلیون تومان می كند و این قدر كنسرت استاد بزرگی چون شجریان را بی ارزش می شمارد چگونه می توان انتظار داشت كه جوانان استاد شجریان را پاس بدارند. وقتی فقط هزینه ی امنیت شش شب كنسرت استاد شجریان برابر با 30 میلیون تومان باشد و طبیعتا استاد مجبور به بالا بردن قیمت بلیط كنسرت خود شود چگونه می توان انتظار داشت كه جوانان ما كه معمولا طبقه ی متوسط جامعه یا زیر خط فقر را شامل می شوند در این كنسرت ها حضور پیدا كنند.

مسئله بسیار گسترده است و به این سادگی ها نمی توان آن را به پایان برد. به همین خاطر در روز های آینده نیز حتما به این مسئله خواهم پرداخت.

نوشته شده در تاریخ جمعه 23 شهریور 1386    | توسط: جواد    | طبقه بندی: موسیقی،     | نظرات()