یكی از بزرگترین فلاسفه تاریخ معاصر ایران زمین، احسان طبری یكی از اعضای برجسته و اصلی حزب توده است. احسان طبری، ماركسیست- لنینیستی بود كه از او به عنوان یكی از پنج ایدئولوگ بزرگ ماركسیست در جهان نام می برند. احسان طبری كه دكترای فلسفه خود را در شوروی گرفته بود، شخصی بود كه از تعلیمات بزرگترین ماركسیست های شوروی برخوردار شد و به ماركسیست- لنینیست روی آورد. او كسی بود كه پس از انقلاب اسلامی مدتی را در زندان گذرانده بود و پس از مدتی (بر حسب اعتقاد عده ای) به اسلام گروید و مسلمان شد.

چندی پیش شریعت مداری سردبیر كیهان میهمان برنامه ی فوق العاده بود. او از تاریخ انقلاب صحبت می كرد و اگرچه به او اعتقادی ندارم اما او نیز به احسان طبری اشاره كرد و بر حسب گفته ی خودش از كسانی بود كه احسان طبری را به خوبی می شناخت و در دوران زندان احسان طبری مدتی را با او گذرانده بود. احسان طبری شخصی بود كه كمتر در رسانه ها به او اشاره می شود و این دلایل متفاوتی می تواند داشته باشد.

برای مطالعه ی زندگینامه احسان طبری بر روی لینك ادامه مطلب كلیك كنید.

سال و محل تولد: 1295 - ساری

سال و محل وفات: 1368ش

زندگینامه: طبری, احسان, فرزند حسین فخرالعارفین. (1295- 1368ش), استاد دانشگاه, نویسنده, مترجم و شاعر. در ساری به دنیا آمد. قبل از هفت سالگی به یادگیری علوم دینی پرداخت. دوران دبستان را در ساری گذراند. بعد از تبعید پدرش به تهران, او نیز به تهران آمد و دوره دبیرستان را به انجام رسانید, آن گاه به دانشكده حقوق رفت و فارغ‌‌الحصیل شد. وی در همان وقت به فراگرفتن علوم ادبی و عربی پرداخت و در مدرسه سپهسالار نزد استادان فن كسب دانش كرد و با فلسفه و علوم عقلی نیز آشنایی كامل یافت. در 1316ش به همراه گروه پنجاه و سه نفر یاران دكتر تقی ارانی زندانی شد. بعد از آزادی به حزب توده پیوست و از برجسته ترین اعضای آن حزب شد. وی به علت تبلیغات كمونیستی از جانب رژیم پهلوی به اعدام محكوم شد و ناگزیر به شوروی پناه بردو در آنجا به تحصیل پرداخت. پس از آن به برلین رفت و در آنجا موفق به كسب دكترای فلسفه شد و سالها در دانشگاههای آلمان به تدریس پرداخت. وی به زبانهای روسی, آلمانی, انگلیسی, فرانسه و تركی تسلط كافی داشت. بعد از انقلاب بهمن 1357 به ایران بازگشت. در 1362 دستگیر و زندانی شد. احسان طبری از بزرگترین نظریه پردازان ماركسیسم در ایران و جهان بود. از حافظه و استعداد شگرف برخوردار بود, ودر زمینه شعر كلاسیك و نو داستان و رمان و تحقیقات فلسفی و بررسیهای لغوی و فرهنگ عامیانه و مسایل سیاسی و اجتماعی اطلاعات عمیقی داشت.

آثار: «فرو پاشی نظام سنتی و زایش سرمایه داری»؛ «شناخت و سنجش ماكسیسم»؛ «خانواده برومند»؛ «روشنفكر مأیوس»؛ «زایش و تكامل تئوری انقلابی»؛ «رانده ستم»؛ «دهه نخستین»؛ «كژراهه»؛ «حماسه گئومات»؛ «از میان ریگها و الماسها»؛ مجموعه شعر؛ «ترانه خوابگونه»؛ مجموعه شعر؛ آنتی دورینگ», ترجمه؛ «شكنجه و امید»؛ «در دوزخ»؛ «رویای چینی».

نوشته شده در تاریخ جمعه 5 مرداد 1386    | توسط: جواد    | طبقه بندی: مشاهیر،     | نظرات()